وی بی پارس

  • نویسنده : admin
  • بازدید : [] مشاهده
  • دسته بندی : دسته: وی بی

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر،

محمد مهدی‌زاده معاون آموزشی سازمان نهضت سواد آموزی در گفتگوی ۱۸:۳۰ درباره آمار باسوادان و بی سوادان کشور گفت: بر اساس اعلام آمار سرشماری سال ۹۵  ۸ هزار و ۷۰۰ نفر بی سواد در کشور داریم که حدود ۱۳ درصد را شامل می شود.

او افزود: در سال ۱۳۵۵ یعنی دو سال قبل از پیروزی انقلاب سرشماری صورت گرفت که این سرشماری نشان می داد درصد باسوادان کشور در آن سال ۴۷ و نیم درصد بود که ۵۲ و نیم درصد نیز بی سواد بودند بنابراین از جمعیت ۲۹ میلیونی ایران ۱۴ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر بی سواد بودند. درسایه تلاش های سواد آموزی و آموزش و پرورش موفق شدیم سالی  بیش از یک درصد نرخ بی سوادی را کاهش و نرخ باسوادی را افزایش دهیم، در حال حاضر این عدد( نرخ باسوادان در کشور)  به ۸۷ و ۶ دهم درصد رسیده است که از دستاوردهای مهم در انقلاب است.

معاون آموزشی سازمان نهضت سواد آموزی گفت: میانگین بی سوادی در قبل از انقلاب نشان می دهد ۳۶ درصد بانوان در قبل از انقلاب در گروه سنی ۱۰ تا ۴۹ سال  باسواد بودند که در حال حاضر این رقم به ۹۳ درصد رسیده است. اختلاف درصد باسوادی مردان و زنان در قبل از انقلاب ۲۶ درصد بوده است که در حال حاضر به ۲ و هفت دهم درصد رسیده است.
رشد باسوادی در ایران 3 برابر میانگین جهانی
او در ادامه درباره اولویت ها گفت: چندسالی است که گروه های ده تا ۵۰ ساله را در اولویت قرار داده ایم چرا که این ها جمعیت فعال در تربیت فرزندان و اقتصاد کشور هستند و این گروه سنی  برای سواداموزی انگیزه دارند اما بالای ۵۰ سال اموزش سخت تر است و  انگیزه یادگیری کم تر است اما برای انها هم برنامه داریم. میانگین سنی سواد اموزان بین ۳۰ سال بوده است. با شناسایی افراد بی سواد در کشور و استفاده از پایگاه های مختلف اطلاعات جمع اوری شده است که از ۵۳ میلیون جمعیت ده تا۵۰ ساله کشور نزدیک به ۴۹ میلیون نفر پرونده اموزشی دارند.
در این گروه سنی ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار بی سواد داریم که سعی بر این است که سواد اموزی را به صفر برسانیم یا به جایی برسیم که تا حد امکان بی سوادی در کشور نداشته باشیم.

او در ادامه درباره سنجش افراد نیز گفت: تعریف سرشماری باسوادی سواد خواندن و نوشتن است اما این کار در حال حاضر کاربردی در زندگی ندارد. در حال حاضر اینگونه تعریف شده است که ابزار سواد اموزی و محتوای سواد که شامل دانش ها، مهارت ها، نگرش ها و ارزشهایی که به انسان توانایی درست یادگرفتن و تعامل بدهد، در یادگیری موثر است. در این رابطه به این نتیجه رسیده ایم که مهارت های زندگی را اموزش دهیم. مرکز یادگیری محلی نیز راه اندازی شده است که مردم در محله ها با هم یاد می گیرند و در واقع هرآنچه لازم باشد را نیز می اموزند. هدف اصلی ما خواندن و نوشتن نیست بلکه اموختن مهارت های زندگی است.

او درباره اقدامات انگیزشی نیز افزود: اصل سواد می تواند انگیزه ایجاد کند که برای این کار سعی ما بر این بوده است که اجبار و تشویق را وارد فرایند و مقوله سواد آموزی کنیم که تا این لحظه اجبار برای سواد آموزی در کشور ما وجود ندارد اما تشویق برای سواد اموزی داریم که برای کسانی که زیر ۵۰ سال باشند و سواد بیاموزند مبلغ ۱۴۰ هزار تومان در پایان دوره تحصیل داده می شود. از ابتدای انقلاب سواد اموزی در کشور رایگان بوده است. در این راستا هدف این بوده است که افراد بی سواد در خانواده ها در غربت نباشند و ما برای اینکه زبان مشترک و گفتگو در خانواده ها را از دست ندهیم خانواده ها را از این طریق به هم نزدیک تر کنیم.

از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵  کشورهای دنیا متعهد شده بودند که سواد اموزی به نصف کاهش یابد اما این امر در ۱۵ سال به یک درصد رسید ولی در کشور ایران ما در پانزده سال ۸  تا ده درصد رشد باسوادی داشته ایم. در ۵ سال گذشته نیز نرخ رشد سواد آموزی در کشور ما به ۲ و ۸ دهم درصد رسیده است.

افتخار ما این است که ما تنها سازمانی هستیم که خدمات خود را خانه به خانه به مردم ارائه می دهیم و برای خدمات دادن به مردم محدودیت نداریم. خدمات ما از دورترین ها و محروم ترین ها شروع شده است. اختلاف درصد باسوادی بین شهر و روستا در قبل از انقلاب ۴۰ درصد بود که الان به ۷ درصد رسیده است. اولویت فعالیت ما برای روستاها و زنان عرضه می شود. امسال نیز بیش از ۴۰ د رصد خدمات در روستاها انجام شده است. او افزود: جامعه هدف ما جمعیت فعال کشور است که بین ۱۰ تا ۵۰ ساله ها را شامل می شود.

 او افزود: ما از ابتدا موظف هستیم افراد را تا پایان دوره ابتدایی اموزش دهیم. افراد بعد از آن در  کلاس های اموزشی شبانه به ادامه تحصیل می پردازند که هزاران نفر به نظام آموزش عالی راه یافته اند. افراد بی سوادی داریم که نویسنده هستند، شاعر هستند. دهها معلم و پزشک داریم که بی سواد بوده اند و با سعی و تلاش به این مرحله رسیده اند. اگر امروز بازمانده از تحصیل به صفر نزدیک می شود مدیون تلاش خانواده و پدر و مادر است.
نظام آموزشی بستر را فراهم کرده و وزارت آموزش و پرورش وظیفه تامین بستر های آموزشی را به عهده دارد اما نیازمند کمک دیگر دستگاه ها و ارگان ها هم هستیم. درصد پایینی از افراد هستیند که از زمان تولد آموزش پذیر نیستند یا اینکه برخی از لحاظ اقتصادی مشکل دارند که با کمک و همیاری می توانیم این آمارهای روبه کاهش را به صفر برسانیم.